Soms krijgt een ergernis die ondernemers al jaren rondmompelen ineens een gezicht. Deze week was dat het geval. Onderzoeksjournalist Joost Ramaer plaatste op LinkedIn een vlammende analyse over de Kamer van Koophandel. Scherp, onderbouwd, en opvallend concreet. De inhoud is wat deze post relevant maakt.
Want het opmerkelijke gebeurde daarna. De KvK reageerde. Officieel. Onder Joost zijn post. En in dat antwoord bevestigde de instantie wat Ramaer eigenlijk al schreef: dat het probleem groot is, en dat zij het niet gaan oplossen.
Waar ging het over?
Ramaer schetste drie dingen. De informatie in het Handelsregister is van erbarmelijke kwaliteit. Je kunt er niet zoeken op persoonsnaam, dus bestuurders met een geschiedenis blijven onzichtbaar. En de KvK laat bedrijven die geen jaarstukken deponeren grotendeels lopen — soms jarenlang, ook als het om grote spelers gaat.
Hij verwees naar Talpa Network, jaren te laat met deponeren, zonder noemenswaardige consequenties. En zette daar het Vlaamse alternatief tegenover: de Kruispuntbank van Ondernemingen. Gratis, actueler, uitgebreider. Zoek het op als je niet gelooft dat het kan.
Het is een oude klacht. Maar nu komt hij van iemand die er publiek voor durft te gaan staan, en die zijn tekst goed onderbouwt.
Het antwoord van de KvK
Wat zei de KvK? Kort samengevat: wij registreren wat ondernemers zelf aanleveren, mogen daar niets aan veranderen, en de eisen aan wat bedrijven moeten publiceren liggen vast in de wet. Handhaving op niet-deponeren ligt bij DFEI en AFM. Verdere aanscherping is een zaak voor de wetgever en de politiek.
Lees dat nog eens. Het is correct, formeel, en eigenlijk een schuldbekentenis verpakt als toelichting. Want voor de ondernemer die morgenochtend een offerte moet beoordelen aan een onbekende partij is dit antwoord precies niets waard. De KvK zegt: wij gaan dit niet oplossen, daarvoor moet je elders zijn. Welke ondernemer weet dat hij voor het uitblijven van een jaarrekening bij DFEI moet aankloppen?
Het is dezelfde reflex die je vaker ziet bij overheidsmonopolisten. Wat we kunnen, dat doen we. De rest is het probleem van iemand anders.
Waarom dit jou wél raakt
Je hebt het niet druk, maar ook niet rustig. De mail die binnenkomt heeft een duidelijke aanhef, een keurige paragraaf, en onderaan een naam: Erik van der Velden, directeur. Hij wil graag dat je een klus in Rotterdam oppakt — een verbouwing van een bedrijfspand. Veertigduizend euro, zestig dagen na oplevering op je rekening. Of je er even langs zou kunnen komen voor een gesprek.
Voor je terugmailt pak je het KvK-nummer uit zijn handtekening en tikt dat in het Handelsregister. De BV bestaat, vorig jaar opgericht. Erik staat als enige bestuurder geregistreerd. Adres op een bedrijventerrein dat je kent. Groen.
Je belt hem. Aardige vent aan de telefoon, weet waar hij het over heeft, neemt de tijd. Dinsdag loop je er langs. Woensdag ligt de getekende offerte bij hem.
Twee maanden later zit je op je factuur te wachten.
Want wat het uittreksel nooit heeft verteld: Erik had vorig jaar nóg twee BV's. Beide in faillissement achtergelaten. Het veld bestuurder toont één naam, geen verleden. En zoeken op Erik kan niet in het Handelsregister. Dus weet je het niet.
De informatie die je nodig had, bestaat. Maar ze ligt verspreid — Insolventieregister, Europese BTW-validatie, sanctielijsten van EU en VN, oude jaarrekeningen, signalen op de website. Vijf vensters open, geen knop die ze combineert. Dat werk heeft de KvK nooit aangeboden — en gaat het ook niet doen.
Wat dan wél werkt
Eén bron is vrijwel altijd te weinig. Het werkt pas als je verschillende bronnen op elkaar legt en kijkt waar de signalen elkaar versterken of juist tegenspreken. Een geldig KvK-nummer met een ongeldig BTW-nummer in VIES is een vraag, niet meer. Een bedrijf van zes maanden oud met een bestuurder die dit jaar al twee keer in een insolventie genoemd is, dat is een ander gesprek. Een match in een sanctielijst, hoe vaag ook, vraagt om handmatige verificatie — maar je wilt het wel weten voordat je tekent.
Bij BedrijfsCheck bouwen we een Trust Score die deze bronnen automatisch combineert. Niet omdat dat alle problemen oplost — de wet zal moeten veranderen wil het Handelsregister echt op niveau komen — maar omdat de ondernemer niet kan wachten tot Den Haag besluit dat de KvK een betere taakomschrijving krijgt. Tot die tijd combineer je gewoon zelf, of laat je het automatiseren.
De sanctiecheck doen we sowieso gratis, ook zonder account. Je voert een bedrijfsnaam in, je krijgt binnen seconden te zien of die in de EU-, VN- of Nederlandse terrorismelijst voorkomt. Dat is geen complete Wwft-oplossing, maar wel een eerste filter dat je in dertig seconden hebt gedaan. Niet sexy. Wel nuttig.
Tot besluit
Ramaer heeft gelijk. De KvK heeft, in haar antwoord, eigenlijk ook gelijk: de wet maakt het zo. Maar de uitkomst van die wet is dat de ondernemer met de risico's blijft zitten, en daarna te horen krijgt dat handhaving nu eenmaal bij iemand anders ligt.
Tot de wet verandert is er één concrete stap die je nu kunt zetten. Behandel een KvK-uittreksel als wat het is: een startpunt. Niet meer. Alles wat je daarna doet — bron na bron erop leggen — is het werk dat het Handelsregister jou niet uit handen neemt.
Wil je zien hoe een gecombineerde check eruitziet? Bekijk een demo-rapport met alle tien bronnen op één Trust Score — of doe direct een check op een bedrijf dat je kent.
Alleen sanctielijsten checken? Dat kan los op de gratis sanctiecheck, zonder account.
Ja, bij dit artikel is AI ingezet. Niet om te faken — maar om te verifiëren, onderzoeken en scherper te schrijven. De gedachten zijn van mij. — Jacco Stokx
