Hoe een notaris bij het kantoor van de landsadvocaat volgens het onderzoek van het Openbaar Ministerie €9,1 miljoen kon verduisteren — en wat jij daarvan kunt leren. De notaris overleed in 2020, vóór een strafzaak; een rechter heeft zich er nooit over uitgesproken.
Het klinkt als het plot van een misdaadserie. Een notaris bij Pels Rijcken — het kantoor van de landsadvocaat, het meest prestigieuze advocatenkantoor van Nederland — richt stichtingen op met misleidende namen. Niet één. Niet twee. Meerdere. Allemaal ontworpen om risicobeheersmaatregelen te omzeilen.
Het resultaat: €9,1 miljoen verdwenen. Niet naar cliënten. Naar hemzelf.
Hoe kon dit gebeuren?
Het patroon was simpel maar effectief. De notaris maakte gebruik van zijn positie om stichtingen op te richten die op papier legitiem leken. De namen waren zo gekozen dat ze geen alarmbellen deden rinkelen bij interne controles. Geld dat via de notariële derdenrekening liep, werd omgeleid naar deze stichtingen.
Niemand binnen het kantoor merkte het. De interne controles — ontworpen voor precies dit soort situaties — werden omzeild door iemand die wist hoe ze werkten.
Wie sloeg wél alarm?
Niet het kantoor. Niet de toezichthouder. De banken.
Het waren FIU-meldingen (Financial Intelligence Unit) van banken die ongebruikelijke transactiepatronen signaleerden. Transacties die niet pasten bij het verwachte profiel. Geldstromen naar stichtingen zonder duidelijke economische activiteit.
Het Openbaar Ministerie heeft het onderzoek inmiddels afgerond en bevestigt de omvang: €9,1 miljoen.
Snel een bedrijf checken? Geen account nodig — zoek direct op naam of KvK-nummer →
Wat betekent dit voor jou als accountant?
Als zelfs Pels Rijcken — met alle juridische expertise, compliance-afdelingen en interne procedures — dit niet op tijd signaleert, wat zegt dat over kleinere kantoren?
De les is niet dat interne controles waardeloos zijn. De les is dat ze niet genoeg zijn.
Drie concrete lessen
1. Vertrouw niet blind op reputatie. Een gevestigde naam is geen garantie. Een KvK-inschrijving is geen bewijs van betrouwbaarheid. Een stichting met een nette naam kan een lege huls zijn. Leer de rode vlaggen van malafide bedrijven herkennen voordat het te laat is.
2. Kijk naar de geldstromen. De banken ontdekten de fraude omdat ze naar transactiepatronen keken, niet naar namen of statuten. Ongebruikelijke geldstromen zijn het eerste signaal — niet het laatste.
3. Automatiseer je verificatie. Handmatige checks missen patronen. Je kunt niet van elke medewerker verwachten dat hij of zij elke nieuwe relatie grondig doorlicht. Maar een tool kan dat wel — in twee minuten.
De bredere context
Dit staat niet op zichzelf. Nederland telt honderdduizenden kleine BV's waarvan de jaarrekening nauwelijks iets zegt: micro-ondernemingen deponeren alleen een beperkte balans, zonder omzet of winst. Ze bestaan op papier, maar financieel is er stilte.
De Wwft verplicht accountants om hun cliënten te screenen. De komende AMLR (Anti-Money Laundering Regulation) verscherpt die verplichting verder. Maar wetgeving alleen voorkomt geen fraude — due diligence bij nieuwe klanten wel.
Check voordat je vertrouwt
Een bedrijf doorlichten hoeft geen uren te kosten. KvK-data, bestuurders, insolventieregister, sanctielijsten, financiële signalen — alles in één rapport, in twee minuten.
Niet omdat je wantrouwig moet zijn. Maar omdat zelfs het kantoor van de landsadvocaat het niet zag aankomen.
Wil je weten of een bedrijf betrouwbaar is? Check het gratis op BedrijfsCheck.com — KvK-nummer invoeren, 2 minuten wachten, klaar.
